ktos.jogger

A za oknem błyska

11 maja 2007, 18:07:43. Ja, Za firewallem , 0.

Od kiedy pamiętam to lubiłem burze. Nieważne czy jestem akurat pod namiotem, w domku na środku szczerego pola, czy też we własnym domu, zawsze lubiłem patrzeć na deszcz, zawsze lubiłem patrzeć na pioruny pojawiające się tu i ówdzie. Zwłaszcza, jeżeli był to dzień. W nocy to ja śpię, przesypiam wszystko, to mnie nie interesuje.

Oprócz tego bardzo lubię fotografować pioruny, choć to, co udało mi się złowić, to lepiej nie pokazywać. Teraz też mi za oknem błyska, jedna błyskawica całkiem ładna była, ale akurat mój (a raczej "rodzinny") główny aparat leży, bo jego akumulator wymaga naładowania. Na szczęście zbliża się sezon na burze, więc i może inna technika (długi czas naświetlania, mała przysłona) udowodni swoją wyższość w starciu ze zdjęciami seryjnymi.

Pamiętam, że gdy byłem mały, to jechałem samochodem - już wieczorem, było ciemno - i oglądałem burzę. Zwłaszcza w pamięci zapadł mi piorun który był dosłownie równolegle do powierzchni ziemi, gdzieś w chmurach. Także też kilka błyskawic, o których świadczyły tylko rozjaśniające się fragmentu chmur. Piękne.

A teraz właśnie już widzę, że do mojego pokoju zaczyna zaglądać słońce. Popadało, popadało, jest mokro, jest świeżo, jest... inaczej. I zaczyna się przejaśniać, być może uda się aparatem za to tęczę uchwycić.

Kocham zapach ozonu. I trawy po deszczu też.

Jak tylko napisałem "przejaśniać" to gruchnęło nieźle ;-)