ktos.jogger

A ja myślałem, że najgorsze już za mną

04 lutego 2007, 10:59:15. Linux , 0.

Jak wspominałem, dorobiliśmy się prywatnego serwera. Jako, że Adam wyjechał do Poznania chyba pomóc bratu, to ja zostałem z maszyną sam na sam, próbując na niej zainstalować Linuksa. I wczoraj, po różnych dziwnych kombinacjach, PLD Ac osiągnęło pierwszy raz runlevel 3. O już tak nawiasem mam pytanie - jak nakazać programowi aby szukał swoich .so we wskazanym przeze mnie katalogu? Do $PATH się tego nie dodaje, to już wiem, a problem rozwiązałem innym sposobem, ale nadal jestem ciekawy.

Do rzeczy. Nasz serwer posiada układ obsługujący RAID na ATA, co było jednym z ważniejszych elementów które zadecydowały o tej płycie głównej (oprócz dwóch gniazd na S370 rzecz jasna). I trzeba ten RAID, a dokładniej mirroring, na nim uaktywnić. Na szczęście układ obsługujacy macierz jest popularny, w Internecie znalazłem odpowiednie howto... ale dotyczy ono jądra 2.2. A ja mam 2.6. Zadziała? Przekonamy się :-)

Jednak oprócz tego, że howto jest dla prehistorycznego RedHat 7.3 (znalazłem też wersję dla Mandrake 8.2 z jądrem 2.4.18, więc powinno być lepiej) to wymaga rekompilacji jądra. Czyli tego, co miałem zrobić kiedyś, a jak dotąd - nigdy tego nie robiłem. I tak, jeden z moich pierwszych kontaktów z Linuksem i już muszę bardzo lubianą przez wszystkich rzecz uprawiać, nie ma to jak prosty system. Wiem, sam się prosiłem ;-) Choć może lepiej zanim zacznę to poczekam, aż Dot wróci, on chociaż sie coś niecoś na tych systemach zna, a nie tak jak ja...

Wracając jednak o co chodziło z dziwnymi kombinacjami. Automagiczny instalator PLD (który notabene ma genialne teksty i bardzo go za to lubię ;-)) uparcie twierdził, że mój główny dysk to /dev/hde, choć jest do master podłączony. A przy starcie system wykrywał go jako /dev/hda i /dev/hde w ogóle nie istniało, co za tym idzie powodowało kernel panic. Wot, technika. Edycja lilo.conf i fstab spod ubuntu live i zadziałało. I naprawdę ja się dziwię sobie. Kiedyś to bym nie wiedział co zrobić, obecnie omijam różne dziwne zawiłości, wiem mniej więcej gdzie leżą pliki, które trzeba przeedytować... No i umiem omijać dziwne zachowania automagicznego instalatora wspomnianego PLD z MINI-ISO (dotyczące konfiguracji sieci).

Swoją drogą to te edycje plików konfiguracyjnych weszły mi na tyle w krew, że kiedyś zdarzyło mi się edytować konfigurację sterowników Bluetooth pod Windows aby zmusić odbiornik do działania. Zaczęło działać prawie poprawnie, wykrywało, ale nie umiało uruchomić. A powinno działać, na szczęście jednak nic nie uszkodziłem ;-)

Jak tak dalej pójdzie to chyba może kiedyś Jess ujrzy na swoim dysku Linuksa... O ile znajdę dla niego miejsce.

PS.

Now, build and install the kernel like you normally do (...)

Za takie coś to normalny użytkownik porzuciłby to czym prędzej w cholerę ;-)